28-29 mei, Last minute shopping files en weer thuis!

Zaterdagmorgen stonden we rond 8 uur op na – voor mij dan – een rumoerige nacht. Gisternacht en vannacht ben ik meerdere keren wakker geworden van schreeuwende of lachende mensen op de gang en wakker worden midden in de nacht daar ben ik niet zo goed in.

De koffers waren zo in gepakt omdat ik al het voorwerk al gedaan had en voordat we uitcheckten liepen we naar ons vertrouwde ontbijt cafeetje aan de andere kant van Grand Central Station. Dat blijft toch een imponerend gebouw in het echt. Mooi hoog en grote lampen, veel mensen en goed onderhouden.

Na het ontbijt hebben we uitgecheckt en zijn we om 10 uur gaan rijden. Eerst op Long Island naar een Super Stop ’n Shop gereden en daar twee betaalbare flessen zijde opgepikt. Liesje en ik zijn weer blij dat ons haar er weer een tijdje zonder pluizen tegenaan kan.  In de Macy’s die daarnaast lag, heeft William zijn Eternity Shampoo en body wash gekocht.

Daarna zijn we deels stapvoets doorgereden richting Bethesda, MD waar we even langs Nine West reden om te kijken of ze die hele mooie schoenen daar wel hadden en ja, hoor…… Niet in het zwart maar in het bruin en daar kom ik wel overheen hahahahahaha. Dank je wel schatje dat je daar langs wilde rijden.

Om 6 uur kwamen we aan bij Hertz en volgens de ‘afrekenmeneer’ waren we 2 uur te laat dus moesten we een hele dag extra betalen. William heeft er nog een paar uur af kunnen lullen gelukkig. Inchecken hadden we al gedaan en de koffers waren niet te zwaar (22 en 23,5 kg). Ze werden gelijk doorgelabled naar Amsterdam dus die zien we daar wel weer.

De douane was wel wat lastiger. Vlak na de ticket en paspoort controle veegde een mannetje de handen van de passagiers met een stripje, deed het in het apparaat en als het ‘beep-beep’ deed mocht je doorlopen. Bij mij deed ‘ie dat netjes maar bij William maakte hij een extra piepje. Ik moest doorlopen en William werd volledig binnenstebuiten gekeerd. Bijzonder vriendelijke mensen zei hij maar hij hoefde nog net niet te bukken. Zijn linkerhand gaf een reactie en dat kan gewoon kunstmest geweest zijn hoor maar alles (werkelijke alles) werd uit zijn tas gehaald en met diezelfde stripjes gecontroleerd. Hij zelf hoefde nog net niet te bukken.  Ik moest trouwens ook door een body scan heen. Ben wel benieuwd wat ze zien maarja....ik mocht niet meekijken.

De rest ging helemaal perfect. De stoelen zaten zo goed dat zelfs Willliam heeft kunnen slapen en ik bijna de hele vlucht. Op Parijs even een heerlijk broodje Camembert gegeten en bij het opstijgen van het vliegtuig naar Amsterdam eindelijk de IJffeltoren gezien. Kijk….dan weet je dat je in Parijs bent geweest.

De koffers verschenen meteen op de band in Amsterdam, de bus naar P3 kwam vrijwel direct voorrijden, de auto stond dichtbij op de parkeerplaats en startte zonder problemen. Om een uur of half vier kwamen we met vers brood en lekkere oude kaas thuis en bleven we wakker tot half 11 ’s avonds.

We hebben een goede vakantie gehad. We besloten wel om de volgende keer geen grote afstanden meer te rijden. De oostkust van de VS is net als de Randstad: één grote file! Met de trein gaat het ook daar tegenwoordig een stuk sneller.

27 mei, hoe vaak we het onszelf ook beloven......

........we lopen altijd veel te veel in NYC. Twee of drie dagen is daarom voldoende anders moeten we ons in een rolstoel laten vervoeren. Vanmorgen eerst even naar Macy's, netjes met de metro maar we moesten toch nog wat lopen. William heeft weer wat mooie shirts gekocht maar ook hier hadden ze de xenon spinner van Samsonite niet. Het zag er naar uit dat wij hem in NL zouden moeten kopen voor heel veel geld. Wel een prachtige tas gekregen van mijn mannetje.

Daarna naar onze prachtige lunch locatie onder de Brooklyn Bridge. Van de hele vakantie hebben we hier het lekkerst gegeten. Met als toetje: een prachtig uitzicht.
Naast het River Cafe stopt de watertaxi normaal gesproken maar dit keer moesten we 10 minuten LOPEN. De ongeinteresseerde watertaxi medewerker zag ons de verkeerde kant oplopen maar iets zeggen.....ho maar. Dus wij even door Brooklyn gelopen. Een omgeving waar wij ons prima thuis voelen. Prachtige woningen en een rustige atmosfeer vergeleken bij Manhattan.
Erg moe van de trappen op en aflopen van de metro stapten we vlak bij de WTC site uit. William wist nog precies waar we J&R konden vinden. De mega winkel waar de grootste Media Markt een kruideniertje bij lijkt. Hier heb ik eindelijk de DVD van de dogwhisperer seizoen 4/2 kunnen vinden.
Een halte met de Metro en toen kwamen we bij OMG want William had een spijkerbroek nodig. Hij kocht een 501, een shirt en ik een 514. Wat een winkel zeg en wat een lage prijzen. Het heet niet voor niets Oh My God. Maar nog veel mooier: naast OMG zat een luggage store en zonder enige illusie liep ik naar binnen om even te kijken. Oh...xenon: yes we have it here!! Op de laatste dag van de vakantie in een luggage winkeltje hadden ze de spinner die ik wilde hebben. Niet te groot maar groot genoeg voor mappen, laptop en toebehoren.
En toen....toen konden we niet meer. We hebben even in het hotel ingecheckt voor de vlucht van morgen en zijn een hapje gaan eten bij Thank God its Friday (TGI). Op de terugweg liepen we langs een Nine West maar ook hier hadden ze helaas de schoenen niet die ik zo mooi vond. Wel weer een prachtige tas gekregen van mijn lieverd! In het hotel aangekomen pakte ik met trots DE VERKEERDE tas uit. Ik als een gek teruggelopen (William zijn benen konden het echt niet meer aan) en de winkel was al dicht. Ze liet me heel vriendelijk binnen toen ik zei dat onze vlucht morgen vroeg ging - ach leugentje voor bestwil - en gaf me de juiste tas mee. Deze was een 10tje duurder maar ze had de kassa al afgesloten dus ik mocht hem meenemen.
De koffers zijn gepakt en morgen zijn we binnen de kortste keren ingepakt om op weg te gaan naar Washington. Daar brengen we de auto terug en vliegen we om 10 voor 10 's-avonds weer naar Parijs. Met inchecken ongeveer dezelfde stoelen gekozen dus weer zit er niemand voor ons.

De volgende blog bijdrage is zondagavond vanuit Den Haag.

26 mei, reisdagje

Vandaag van Baltimore naar New York gereden. Ontbeten, autorit van 4,5 uur, door NYC gewandeld, naar de Apple Store, heeeeeel erg goed gedineerd maar verder alleen lekker genoten van New York. Morgen misschien weer wat foto's maar nu, uitbuiken en boodschappenbriefje voor morgen maken.

25 mei, Washington DC en alweer een mooie overwinning van de O's

Vanmorgen reden wij om een uur of 10 richting Wheaton, een voorstad van Washington. De auto geparkeerd bij een mall en met de metro verder gegaan. Lekker hoor, niet de parkeerstress in die stad. William had wel andere stress maar eigenlijk mag ik het er niet over hebben. Ach, what the f..... die spin in mijn nek komt toch wel! William heeft hoogtevrees en hij verstijfde van angst toen hij de kapotte roltrap af moest lopen. Tutje Teixeira had dat natuurlijk niet in de gaten en liep lekker door te babbelen tot hij zei: kun je nou niet ff je snavel houden!! Toen ik doorkreeg waarom, kreeg ik natuurlijk prompt de slappe lach. William heeft tot nu toe kramp in zijn bovenbenen en ik....ik heb kramp in mijn buik.

Het was werkelijk bloedverziekend warm dus we hebben niet veel aan sightseeing gedaan in DC. Richting de lunch kwamen we langs Capitol hill en in de verte zagen wij de obelisk van de National Mall. William had een reservering gemaakt in het Charly Parker en de lunch was weer geweldig. Hij had oesters en een heerlijke filet mignon en ik foie gras en een stukje knapperige zalm. We zouden eigenlijk naar het Smithsonian gaan maar we besloten dat voor een volgende keer te bewaren. Dan gaan we gewoon middenin Washington zitten zodat je niet dat verkeer tegen hebt.
Eenmaal terug in het hotel even de oogjes dicht gedaan. Die hitte sloopt je maar met die vochtigheid erbij is het nog erger. Met de taxi naar het ballpark gegaan (2x want we waren de kaartjes vergeten) en weer een hele leuke wedstrijd gezien. De O's wonnen met 9-2 van de KC Royals en onze avond was goed. Die van mij helemaal omdat ik een prachtig oranje O's hondje heb gekregen. Hij moet alleen nog een naam hebben........ En als je goed kijkt zie je William staan (even een pijltje erbij gezet voor de mensen die William niet kennen) toen hij de vierde inning stond te kijken.

Morgen: The big apple!!

24 mei, rijden zonder rijen en een leuk toetje

Voordat we wegreden hebben we nog even van de prachtige omgeving genoten. Voor mensen die van golfen houden is dit echt een walhalla. Voor ons.....gewoon rustgevend.

Vanochtend geen uitgebreid ontbijt genomen, gewoon een doughnut en een koffie was voldoende. Omdat we nog even voor Samsonite koffers wilden kijken - ze hadden geen mooie koffers in de vorige outlet winkel - reden we naar de Premium Outlet in Queenstown gereden. Het was een prachtige rustige route en voor zo'n anderhalf uur was er bijna niemand op de weg. Het laatste uur veel verkeer en veel verkeerslichten maarja, de route was wel leuk. Helaas hadden bij deze Samsonite winkel ook geen koffers en ook geen laptopkoffer, alleen een vreselijk irritante verkoper die me een weekendkoffer wilde aansmeren met een laptop vakje. Zie je me daar iedere dag mee naar Amsterdam reizen hahahahaha

We hebben nog wel wat t-shirts, een spijkerbroek en wat ondergoed opgepikt want met dit hete weer gaan we er wel veel sneller doorheen dan gepland.

 Als lunch en avondeten een heerlijke hamburger bij het Hardrock Cafe gegeten en als toetje naar Camden Yards voor een wedstrijd van de Orioles. Ze hadden het zwaar maar Jones sloeg een mooie walk off home run en ineens wonnen ze! The cherry on the cake! Wel heel leuk want daar zijn we uiteindelijk voor gekomen: Een paar mooie wedstrijden!!

23 mei, vreemde dag.....

Na een nachtrust van 10 uur stonden wij lekker uitgerust op probeerden wij de bestuurdersdeur van de auto op slot te krijgen. Het lijkt alsof hij op slot is maar op geen enkele manier kunnen wij voorkomen dat hij vanaf de buitenkant gewoon opengedaan kan worden. Zelfs niet als we hem met de sleutel op slot doen of alle fabrieksinstellingen terugzetten. Vreemd....maarja dan niet!! Dus reden wij om 10 uur richting Williamsburg Premium Oulet Mall.

We hadden de auto nog niet geparkeerd of ik had al twee paar schoenen te pakken. We hadden trek maar heel vreemd......je kon er alleen hamburgers of chinees eten dus zijn we weggereden en hebben we langs de weg een diner aangedaan. Ook deze was heeeeeel vreemd.....jaren '20 muziek met alleen bezoekers die rond die tijd geboren waren. Het eten was goed maar ook de bediening was ineens verdwenen.

Ach, ons maagje zat vol dus zijn we weer teruggegaan naar de Outlet alwaar ik flink scoorde: oog make up remover van Clinique voor heel weinig, een leuk gekleurd jurkje, mooi Calvin Klein ondergoed en een zwart Kasper pakje. Wel vreemd dat William nergens voor slaagde.

Even naar het prachtige hotel om onze spullen weg te zetten en een half uur gereden van en naar een Wall*Mart die helemaal omgebouwd werd en waar een hele vreemde vrouw stond af te rekenen. Nouja, als ze de juiste toetsen kon aantikken dan.
Het Ballpark was 11 mijl verderop en om de hoek van ons hotel vonden wij ook een Wal*Mart, verkeerde adres opgeschreven vanmorgen? Het Ballpark is al een vreemde betonnen bak maar de ushers zijn nog veel vreemder. De tribunes waren nauwelijks gevuld maar hij wilde perse dat we op onze eigen plekken gingen zitten. Nee, nee, nee, nee, geen rij erachter om wat meer vrij te zitten met deze hitte nee, nee, gewoon op je eigen plek!! Ook de scheidsrechter had heeeele vreemde gebaartjes. Je zit niet in een film sukkel, doe normaal! En dan die omroeper, zo'n vreemde hadden we nog niet meegemaakt. En dan die Nut race......noujaaaaaaa!
Het was een lekkere dag, beetje warm en ook een beetje vreemd!

22 mei, Een rustige zondag!

Vanmorgen vlogen er iedere keer helicopters langs en we dachten dat ze een demonstratie ofzo aan het houden waren. Toen we het nieuws keken 's avonds, bleek dat ze echt op zoek waren naar een oudere man die in de Elisabeth river was gesprongen.

Lekker rustig aangedaan en in Virginia Beach lekker uitgebreid ontbeten voordat we naar de middagwedstrijd van de Tides gingen. Het is zo lekker om in het zonnetje met een lekker koel flesje water naar een wedstrijd te kijken. Ijsje erbij, knoeien en een nieuw T-shirt kopen hoort er ook bij. Het was een goede wedstrijd maar in

tegenstelling tot gisteren, wonnen de Tides niet.

Na de wedstrijd bij een Texas Roadhouse een goede Filet Mignon gegeten. We reden nog even door Old Town Portsmouth waar helaas alles gesloten was. Tja, dan is het alweer snel laat dus na een warme douche liggen we lekker tv te kijken en guess what......we kijken naar honkbal.

Rij, rijtjes, rijden, rijen

Vanmorgen rustig opgestaan en op ons gemakje naar Pasedena gereden om daar weer een Double T Diner op te zoeken. Dit keer hetzelfde recept maar dan met bacon. Lekker hoor zo'n Amerikaans ontbijt hmmmmmm.

Al snel richting Portsmouth waar we in principe 4 en een half uur over zouden doen. Vlak voorbij Washington ontstond de eerste file en door de drukke weg en de fantastische rijstijl - noem het maar remstijl - van de Amerikanen, reden we bijna de hele weg in een hele lange rij die soms wat harder en soms wat zachter reed en soms zelfs stilstond.

Onderweg even de benen strekken bij Willie's BBQ waar we een heerlijke pork sandwich aten. Daar zou ik wel aan kunnen wennen, lekker mals vlees met een beetje koolsalade. Ach, we zouden natuurlijk ook gewoon een keer een maaltijdje over kunnen slaan.......

Toen wij verder reden, konden we weer in dezelfde rij rijden in een rijtje. Om 4 uur reden we Portsmouth binnen en het hotel is prima in orde. Helaas deed internet het in kamer 425 het niet en verkasten we naar kamer 1203. Zo'n beetje alle mensen on duty boden hun verontschuldigingen aan en we kregen zelfs een heerlijk bordje (en nog gepersonaliseerd ook) lekkers als excuus. De kamer kijkt weer uit over water en we hebben HD tv. Niet dat we daar vanavond veel naar keken want we gingen naar de Norfolk Tides.

Daar aangekomen konden we aansluiten in de rij om een kaartje te kopen, een flinke rij. We waren nog maar net op tijd voor het volkslied. Het was een goede wedstrijd en het home team won gelukkig. Gelijk erna begon het vuurwerk en dat vinden we alletwee zo ontzettend leuk dat we helemaal bleven zitten tot het einde. Was dat een goede beslissing? Nou, zo konden we wel de dag in stijl afsluiten: in een rij staan om het parkeerterrein af te rijden en ook zo'n 10 minuten helemaal stilgestaan omdat er een klein treintje langsreed. De vervoeging van rijden is voor ons dus rij, rijtjes, rijden en rijen.....

20 mei, heerlijk dagje!

Na een heerlijke lange nacht in een fantastisch bed, om half 8 opgestaan. Met een koffietje naar tv gekeken en om half 10 reden we naar Double T Diner voor een echt Amerikaans ontbijt: eieren met gebakken aardappelen en toast. Vanmorgen geen bacon erbij maar dat was een vergissing.

We zijn direct doorgegaan naar White Marsh Mal waar William een mooi shirt, een polo en een T-shirt kocht. Ha, ben ik een keer niet de eerste die haar slag slaat. Teruggekomen in Baltimore stond het verkeer van voor naar achteren compleet vast en tegen de tijd dat het weer reed zijn we maar direct naar Lexington Market gereden. Van vrienden hadden we gehoord dat daar heerlijke crabcakes te koop zijn. En ja hoor, bij Faidleys Award Winning Crab Cakes kwamen wij erachter wat échte goede crab cakes zijn. Het kost wel wat maar dan heb je ook een bal met alleen maar krab wat met een pietsie beslag bij elkaar gehouden wordt. Geen deegbal hmmmmmm lekkerrrrrrr www.faidleyscrabcakes.com.

Even de auto bij het hotel geparkeerd en op ons gemakkie naar de Inner Harbour gelopen. Daar kijken we vanuit onze hotelkamer op uit en dat is best een mooie ervaring. Immers, de IH is de plek die in het AD stond en waarvoor wij ooit naar Baltimore zijn gekomen. Dat we aan de Orioles zijn blijven hangen is puur toeval.

Gisteren hebben ze in de Inner Harbour een H&M geopend en ik ben verslaafd aan hun vestjes. laten ze nu twee kleuren hebben die ik in NL nog nooit heb gezien. Jammer genoeg hadden ze bij Nine West een paar prachtige schoenen niet in mijn maat. Maarja, daar loop ik nog wel tegenaan en zo niet, dan wel tegen een paar andere mooie schoenen.

Vanavond een tweede verliezende wedstrijd van de Orioles. Gisteren verloren ze van de Yankees met 13-2 en vanavond liepen wij tijdens de seventh inning stretch weg toen het 13-5 was tegen de Nationals. Jammer maar helaas....William heeft genoten van een paar blonde hoogtepuntjes en ik vond het gewoon een leuke avond. Ik heb zelfs iemand gearresteerd zien worden. Hij wilde de bal vangen en viel over de railing maar hij wilde niet van het veld af. Tja.....dan zijn ze in de VS niet misselijk,. Gewoon handjes op de rug en nooit meer terugkomen.

19 mei, Beetje jammer....

Het was vandaag een hele lange dag maar hij verliep als een zonnetje. Om kwart over 5 ging de wekker en om even voor zessen liepen we het Sheraton op Schiphol uit. William heeft alles fantastisch voorbereid en ik hoefde alleen maar achter hem aan te hobbelen. Veel meer kan je van mij overigens op dat tijdstip van de dag niet verwachten dus ik was hem dankbaar voor het online inchecken. Het vliegtuig naar Charles des Gaulle in Parijs vertrok op tijd en omdat wij premium klasse hadden geboekt van Parijs naar Washington, mochten wij nu Business zitten. De koffers werden alvast omgelabled naar de VS en we stapten zonder problemen - maar wel na een hele lange tijd lopen - over in Parijs. Helaas door de bewolking geen Eiffeltoren gezien ;).

Premium klasse bij Air France is prima. De stoelen zaten prima en omdat William de voorste rij had genomen, hadden wij nog wat extra beenruimte. We hebben allebei zelfs nog even de oogjes kunnen sluiten. Het eten was niet fantastisch maar het was goed te eten. Met name de warme broodjes bij de pasta met brie erop. De crew was bijzonder vriendelijk en wij stapten niet zo heel moe uit. We stonden als één van de eersten bij de douane en als ze geen computerstoring hadden gehad, waren we er zo doorheen geweest. Nu duurde het een klein half uurtje.

De Cadillac cross over was ook zo opgepikt en het verliep allemaal voorspoedig tot......de Beltway. Hij staat altijd al wel vast maar we hebben er van Washington naar Baltimore bijna 2 uur over gedaan. Wat een verkeer en wat een wegwerkzaamheden pfffft daar is de A10 een klein kindje bij.

In Baltimore aangekomen werden we naar een mooie ruime kamer begeleid in het Intercontinental aan de Inner Harbour. Het uitzicht heeft mijn mannetje speciaal aangeboden gekregen omdat dit onze 16e honeymoon is.

De eerste wedstrijd viel een beetje tegen. We zijn nog geen twee innings gebleven omdat het af en aan regende en omdat de Orioles (voor de nieuwelingen: ons favoriete team) in de eerste inning al flink achter stond op de NY Yankees. Het is in NL half vier 's-nachts dus we zijn nu bijna 24 uur op. Let's call it the night.

Tot morgen!!

Inpakken en wegwezen

Het pakken van de koffers gaat nu even iets anders dan gebruikelijk. Morgen moeten we nog werken en dinsdag ga ik mat wat handbagage naar Mannheim voor een beurs. Vandaag ben ik bezig met het klaarleggen en deels inpakken (de rest morgen) van alle spullen voor de vakentie zodat William woensdag alleen de koffers in de auto hoeft te leggen en naar Schiphol hoeft te rijden. Jaja, ik kom woensdagmiddag terug in NL en dan slapen wij op Schiphol. De volgende morgen lopen wij op ons gemakkie naar de terminal om via Parijs naar de VS te gaan. Man, wat hebben wij er zin in!